چریک‌های فدایی خلق (گروه اشرف دهقانی)

هنوز چند ماهی از پیروزی انقلاب و علنی شدن سازمان چریک‌های فدایی خلق نگذشته بود که این سازمان دستخوش انشعاب شد و منشعبین با حذف کلمه سازمان و با عنوان «چریک‌های فدایی خلق» اعلام موجودیت کردند. اشرف دهقانی و محمد حرمتی‌پور که در اوایل اسفند 1357 از اروپا به ایران بازگشته بودند، به‌همراه چند تن از اعضا که تدریجاً در طول مبارزات مردم از زندان آزاد شده بودند این انشعاب را رقم زدند. وجه اشتراک این افراد اعتقاد به تئوری «مبارزه مسلحانه هم استراتژی و هم تاکتیک» بود. اما این انشعاب حتی در میان اعضای سازمان چریک‌های فدایی خلق با استقبال چندانی مواجه نشد. این انشعاب با مواضعی که گرفت به‌زودی خود را در برابر نظام اسلامی یافت. گروه اشرف دهقانی یا «چریک‌های فدایی خلق» کردستان را محل مناسبی برای مبارزات مسلحانه انتخاب کرد. البته هم‌زمان در شهرهای مختلف با حمله به بانک‌ها و سرقت، جهت تأمین منابع مالی خود اقدام کرده و اقدامات تروریستی چندی را نیز به‌انجام رساندند. با پایان‌یافتن فعالیت‌های گروه‌های مسلح در کردستان از سال 1362، گروه اشرف دهقانی نیز مرکزیت خود را از ایران به کردستان عراق منتقل کرد و پس از آن چند عملیات مشترک تروریستی با یک دسته از «پیشمرگان سازمان کارگران انقلابی ایران» (راه کارگر) به‌انجام رساندند. گروه اشرف دهقانی با نزدیکی به رژیم بعث عراق کمک‌های مالی و تسلیحاتی از صدام دریافت می‌کرد. از این گروه با پراکنده شدن اعضای آن، تنها چند نفر باقی ماند که آن‌ها نیز در همان سال‌های نخستین دهه 60 به اروپا گریختند.