اتحادیه کمونیستهای ایران سازمانی مائوئیستی بود که ابتدا علیه رژیم شاه و سپس علیه جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کرد. اتحادیه، پیش از انقلاب ایران از ادغام سازمان انقلابیون کمونیست که سازمانی مائوئیست در خارج از کشور بود و «گروه پویا» تشکیل شد که اعضایش بعضاً برای آموزش جنگ چریکی به فلسطین رفته بودند. نشریه «حقیقت» ارگان این سازمان بود و در بین جوانان تحصیلکرده در آمریکا و سایر کشورهای غربی به‌ویژه فعالان در کنفدراسیون دانشجویان ایرانی تأثیر و نفوذ فراوانی داشت. از جمله فعالان مبارز شناخته‌شده ضد حکومت شاه در خارج مانند سیامک زعیم، عبدالرحمان آزمایش، حسین ریاحی و فرید و وحید سریع القلم در این سازمان فعال بودند.
اما در خرداد1360 و هم‌زمان با عزل بنی صدر اتحادیه به‌رهبری سیامک زعیم به این باور رسید که باید علیه جمهوری اسلامی به فعالیت زیر زمینی و عملیات مسلحانه بپردازد.
اتحادیه که حدود صد نفر از نیروهای خود را به جنگل‌های اطراف آمل فرستاده و در اندیشة زدن جرقه یک قیام سراسری در کشور بود، در نظر داشت تا این رویداد تقریباً هم‌زمان با عملیات مسلحانه مجاهدین خلق و فداییان اقلیت در شهریور و مهر آن سال در سایر نقاط کشور باشد اما اختلاف نظرها و بحث‌های ایدئولوژیک رهبری آن، این اقدام را به‌تأخیر انداخت. پس از چند اقدام پراکندة تروریستی در پاییز1360 ، نهایتاً اتحادیه تحت لوای سربداران تصمیم گرفت تا در زمستان همان سال به آمل حمله کرده و زمینه یک شورش همگانی را به‌وجود بیاورد. این شورش که در چهارم و پنجم بهمن1360 و با حمله به مراکز سپاه و بسیج و با سلاح‌هایی مانند تیربار، آغاز شد، پس از 48 ساعت درگیری سرانجام در تاریخ 6 بهمن با تمرکز قوای نیروهای سپاه پاسداران، پلیس و بسیجیان سرکوب و شهر باز پس گرفته شد.
بیشتر شورشیان کشته یا دستگیر شدند. اعضا و هوادارانی هم که دستگیر نشده بودند از کشور گریختند. اعضای باقیمانده در خارج از ایران به مائوئیسم بین‌الملل که شامل راه درخشان پرو و حزب کمونیستهای انقلابی آمریکا نیز می‌شد، پیوستند و در دهه 80، حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) را تأسیس کردند که تا به امروز فعال است. این سازمان در سال‌های مختلفی نشریه حقیقت را منتشر می‌کرد و امروز نیز حزب کمونیست ایران (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)، به انتشار این نشریه ادامه می‌دهد.
