رونمایی از نمایشگاه وقایع تروریستی حرم حضرت شاهچراغ(ع)

7مهر۱۳۸۱ در سواحل آفتابی چابهار، دختری به دنیا آمد که نامش را نسترن گذاشتند. نخستین سال‌‎های زندگی نسترن بین دو آفتاب در جریان بود، آفتاب چابهار و آفتاب خراسان. تا سال 1388 در جوار شمس الشموس زیست و در 7سالگی به وطن اصلی‌اش چابهار بازگشت.
نسترن، دانش‌آموز بااستعدادی بود. در کنار درس، با وجود بیماری مادر، یاور مهربانی برای خانواده بود. دختری فعال، مهمان‌نواز و پر از مهر که محبوب دل اقوام و همسایگان شده بود. حضور پررنگش در کلاس‌های درس و اردوها و روحیه ورزشکارش در رشته رزمی کونگ‌فو، از او دختری سرزنده و دوست‌داشتنی ساخته بود.
اما سرنوشت، فصل دیگری را برای این گل نوشکفته نوشته بود. در روز تاسوعای حسینی سال ۱۳۸۹، نسترن با شوقی وصف‌ناشدنی، مادر و خواهرش را به زیارت عاشورا برد. سپس به همراه خانواده و در قلب دسته عزاداری محبان اهل بیت، راهی مسجد امام حسین (ع) شدند.
این مسیر، به سوی آسمان بود. هنوز نیمی از راه نرفته بودند که انفجار حمله انتحاری گروهک تروریستی جندالله(جندالشیطان)، فضای عزاداری را به صحنه‌ای از خون و غم تبدیل کرد. ترکشی به سر نسترن اصابت کرد و این گل 9ساله در خون پاکش غلتید.
پیکر مطهرش بر روی دستان پدرش، به بیمارستان رسید، اما او دیگر به کاروان عاشقان حسینی پیوسته بود. نسترن، در میان انبوه دوست‌دارانش در شهر ارسک در شهرستان بشرویه به خاک سپرده شد.